ตามข้อ 7 และข้อ 8 ของคำสั่งกรมสรรพากรที่ ป. 104/2544 ฯ ลงวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 กรมสรรพากรได้วางแนวทางปฏิบัติเกี่ยวกับกรณีการให้บริการที่กระทำในราชอาณาจักรและได้มีการใช้บริการนั้นในต่างประเทศ ตามมาตรา 80/1 (2) แห่งประมวลรัษฎากร “ข้อ 7 กรณีผู้ประกอบการจดทะเบียนซึ่งได้ให้บริการที่กระทำในราชอาณาจักร และได้มีการใช้บริการนั้นในต่างประเทศ ผู้ประกอบการจดทะเบียนดังกล่าวมีหน้าที่ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มตามมาตรา 82 (1) แห่งประมวลรัษฎากร กรณีการให้บริการที่กระทำในราชอาณาจักรและได้มีการใช้บริการนั้นในต่างประเทศ เป็นการให้บริการที่กระทำในราชอาณาจักรแก่ผู้รับบริการในต่างประเทศและได้ส่งผลของการให้บริการนั้นไปใช้ในต่างประเทศทั้งหมด ผู้ประกอบการจดทะเบียนได้รับสิทธิเสียภาษีมูลค่าเพิ่มโดยคำนวณอัตราภาษีตามมาตรา 80/1 (2) แห่งประมวลรัษฎากร ข้อ 8 การให้บริการที่กระทำในราชอาณาจักรและได้มีการใช้บริการนั้นในต่างประเทศตามข้อ 7 หมายความว่า การกระทำใด ๆ อันอาจหาประโยชน์อันมีมูลค่าซึ่งมิใช่เป็นการขายสินค้าตามมาตรา 77/1 (10) แห่งประมวลรัษฎากร กรณีผู้ประกอบการจดทะเบียนได้โอนกรรมสิทธิ์สินค้าที่ไม่มีรูปร่างให้กับผู้ประกอบการหรือบุคคลใดในต่างประเทศ ไม่ถือเป็นการให้บริการที่กระทำในราชอาณาจักรและได้มีการใช้บริการนั้นในต่างประเทศตามมาตรา 77/1 (10) และมาตรา 80/1 (2) แห่งประมวลรัษฎากร แต่ถือเป็นการขายสินค้าที่ไม่มีรูปร่างตามมาตรา 77/1 ( 8 ) และมาตรา 77/1 (9) แห่งประมวลรัษฎากร การขายสินค้าที่ไม่มีรูปร่างตามวรรคสอง เช่น การโอนกรรมสิทธิ์สิทธิในสิทธิบัตร การโอนกรรมสิทธิ์ในกู๊ดวิลล์ การโอนกรรมสิทธิ์ในเครื่องหมายการค้า การโอนกรรมสิทธิ์ในลิขสิทธิ์ การโอนกรรมสิทธิ์ในสัมปทาน การโอนกรรมสิทธิ์ในค่าสิทธิ หรือการโอนกรรมสิทธิ์ในสินค้าที่มีลักษณะทำนองเดียวกัน กรณีผู้ประกอบการจดทะเบียนได้ให้ผู้ประกอบการหรือบุคคลใดในต่างประเทศได้ใช้สิทธิในสิทธิบัตร ได้ใช้กู๊ดวิลล์ ได้ใช้เครื่องหมายการค้า ได้ใช้ลิขสิทธิ์ ได้ใช้สัมปทาน ได้ใช้ค่าสิทธิ หรือได้ใช้สินค้าที่มีลักษณะทำนองเดียวกัน โดยผู้ประกอบการจดทะเบียนยังคงเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์สิทธิในสิทธิบัตร กู๊ดวิลล์ เครื่องหมายการค้า ลิขสิทธิ์ สัมปทาน ค่าสิทธิ หรือสินค้าที่มีลักษณะทำนองเดียวกัน ไม่ถือเป็นการขายสินค้าที่ไม่มีรูปร่างตามมาตรา 77/1 (8) และมาตรา 77/1 (9) แห่งประมวลรัษฎากร แต่ถือเป็นการให้บริการที่กระทำในราชอาณาจักร และได้มีการใช้บริการนั้นในต่างประเทศตามมาตรา 77/1 (10) มาตรา 77/5 และมาตรา 80/1 (2) แห่งประมวลรัษฎากร กรณีผู้ประกอบการจดทะเบียนรับจ้างเขียนซอฟต์แวร์ให้กับผู้ประกอบการหรือบุคคลใดซึ่งเป็นผู้ว่าจ้างในต่างประเทศโดยผู้ว่าจ้างในต่างประเทศยังคงเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ในลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์ดังกล่าว ไม่ถือเป็นการขายสินค้าที่ไม่มีรูปร่างตามมาตรา 77/1 และมาตรา 77/1 (9) แห่งประมวลรัษฎากร แต่ถือเป็นการให้บริการที่กระทำในราชอาณาจักรและได้มีการใช้บริการนั้นในต่างประเทศตามมาตรา 77/1 (10) มาตรา 77/5 และมาตรา 80/1 (2) แห่งประมวลรัษฎากร”
ต่อข้อถาม ขอเรียนว่า กรณีบริษัท A ตั้งตามกฎหมายของประเทศอินเดีย ได้ใช้โปรแกรมบัญชี โดยซื้อลิขสิทธิ์จากบริษัท B ซึ่งเป็นบริษัทที่ตั้งขึ้นตามกฎหมายประเทศไทย และได้ติดตั้ง Server ที่ประเทศอินเดียและใช้บริการ มีค่าบริการ Maintenance fee ประจำปี จากนั้นในเดือนเมษายน พ.ศ. 2566 บริษัท A ได้เปลี่ยน Server โดยได้ใช้บริการ Cloud เก็บข้อมูลและ run โปรแกรมบัญชีผ่านระบบ Cloud ผู้ให้บริการระบบ Cloud เป็นบริษัทที่ประเทศไทย บริษัท T เพราะ user ที่ใช้งานเป็นพนักงานของบริษัท A ที่อยู่ในประเทศอินเดียทั้งหมด แต่การ Maintenance หรือ ถ้ามีปัญหากับโปรแกรม บริษัท A จะแจ้งบริษัท B ที่อยู่ในประเทศไทย เข้ามาแก้ไข บริษัท B มีพนักงานประจำอยู่ที่ประเทศอินเดียโดยการทำงานจริง ก็จะเป็นพนักงานฝ่าย IT ที่อยู่ในประเทศอินเดียเข้าไปแก้ไขปัญหา แต่ใบแจ้งหนี้เรียกเก็บค่า Maintenance ประจำปี บริษัท B ที่อยู่ในประเทศไทยเรียกเก็บมายังบริษัท A เช่นนี้ การให้บริการ Cloud ของบริษัท T เข้าลักษณะเป็นการให้บริการในราชอาณาจักรและได้มีการใช้บริการนั้นในต่างประเทศ ได้สิทธิเสียภาษีมูลค่าเพิ่มในอัตรา 0% ตามมาตรา 80/1 (2) แห่งประมวลรัษฎากร ประกอบกับข้อ 7 ของคำสั่งกรมสรรพากรที่ ป. 104/2544 ฯ ลงวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 |
