เกี่ยวกับเรื่อง สัญญาฝากขาย หรือส่งมอบสินค้าให้ตัวแทนเพื่อขายตามมาตรา 77/1 (8)(ข) แห่งประมวลรัษฎากรที่ไม่มีสัญญาแต่งตั้งตัวแทนตามมาตรา 78 (3) แห่งประมวลรัษฎากร นั้น 1. กรณีภาษีมูลค่าเพิ่ม การฝากขายสินค้าที่มิได้ปฏิบัติตามข้อกำหนดตามมาตรา 78 (3) แห่งประมวลรัษฎากร ประกอบกับประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 8 ) ย่อมเป็นผลให้บริษัทฯ ผู้ฝากขาย (Consignor) ถือเป็นการขายสินค้าทั่วไปความรับผิดในการเสียภาษีมูลค่าเพิ่มเกิดขึ้นในทันทีที่ได้ส่งมอบสินค้าให้ตัวแทนผู้รับฝากขาย (Consignee) ตามมาตรา 78 (1) แห่งประมวลรัษฎากร
2. กรณีภาษีเงินได้นิติบุคคล การฝากขายสินค้าที่ไม่มีสัญญาแต่งตั้งตัวแทนเป็นหนังสือ เข้าลักษณะเป็นการขายสินค้าทั่วไป บริษัทฯ ผู้ฝากขายสินค้าต้องรับรู้รายได้ตามเกณฑ์สิทธิตามข้อ 3.3 วรรคสอง ของคำสั่งกรมสรรพากรที่ ท.ป. 1/2528 ฯ ลงวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2528
3. ตามเงื่อนไขการออกใบลดหนี้ทางภาษีอากรเป็นไปตามมาตรา 82/10 แห่งประมวลรัษฎากร ประกอบกับแนวทางปฏิบัติของกรมสรรพากรตามข้อ 2 ของคำสั่งกรมสรรพากรที่ ป. 82/2542ฯ ลงวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2542 ดังนี้ “ข้อ 2 ผู้ประกอบการจดทะเบียนที่มีสิทธิออกใบลดหนี้ตามมาตรา 86/10 แห่งประมวลรัษฎากร จะต้องเข้าเงื่อนไขดังต่อไปนี้ (1) เป็นผู้ประกอบการจดทะเบียนที่คำนวณภาษีมูลค่าเพิ่มตามมาตรา 82/3 แห่งประมวลรัษฎากร (2) มีการขายสินค้าหรือให้บริการโดยได้ออกใบกำกับภาษีซึ่งมีรายการตามมาตรา 86/4 หรือมาตรา 86/6 แห่งประมวลรัษฎากรแล้ว (3) ภายหลังได้ออกใบกำกับภาษีแล้วได้มีเหตุการณ์อย่างหนึ่งอย่างใดดังต่อไปนี้เกิดขึ้นอันเป็นเหตุให้ภาษีขายที่คำนวณจากมูลค่าของสินค้าหรือบริการมีจำนวนลดลงไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วน (ก) มีการลดราคาสินค้าที่ขายเนื่องจากสินค้าผิดข้อกำหนดที่ตกลงกัน สินค้าชำรุดเสียหาย หรือขาดจำนวน คำนวณราคาสินค้าผิดพลาดสูงกว่าที่เป็นจริงหรือเนื่องจากเหตุอื่นตามที่อธิบดีกรมสรรพากรกำหนด (ข) มีการลดราคาค่าบริการเนื่องจากให้บริการผิดข้อกำหนดที่ตกลงกัน บริการขาดจำนวน คำนวณราคาค่าบริการผิดพลาดสูงกว่าที่เป็นจริง หรือเนื่องจากเหตุอื่นตามที่อธิบดีกรมสรรพากรกำหนด (ค) ได้รับสินค้าที่ขายกลับคืนมาเนื่องจากสินค้าชำรุดบกพร่อง ไม่ตรงตามตัวอย่าง ไม่ตรงตามคำพรรณนา หรือเนื่องจากเหตุอื่นตามที่อธิบดีกรมสรรพากรกำหนด (ง) ผู้ประกอบการจดทะเบียนมีหน้าที่ต้องจ่ายเงินชดเชยหรือเงินอื่นในลักษณะทำนองเดียวกันให้แก่ผู้ซื้อสินค้าหรือผู้รับบริการตามข้อผูกพันในกฎหมาย (จ) ผู้ประกอบการจดทะเบียนได้มีการจ่ายคืนเงินจ่ายล่วงหน้าเงินประกัน เงินมัดจำ เงินจอง หรือเงินอื่นที่เรียกเก็บในลักษณะทำนองเดียวกันให้แก่ผู้ซื้อสินค้าหรือผู้รับบริการตามข้อตกลงทางการค้า (ฉ) มีการคืนสินค้าหรือแลกเปลี่ยนสินค้าตามข้อตกลงทางการค้าระหว่างผู้ประกอบการจดทะเบียนด้วยกัน (ช) มีการคืนสินค้าหรือแลกเปลี่ยนสินค้าตามข้อตกลงทางการค้าระหว่างผู้ประกอบการจดทะเบียนและผู้ซื้อสินค้า ทั้งนี้ เฉพาะที่กระทำภายในเวลาอันสมควร (ซ) มีการบอกเลิกสัญญาบริการเนื่องจากการให้บริการบกพร่องหรือให้บริการผิดข้อกำหนดที่ตกลงกัน (ฌ) มีการบอกเลิกสัญญาบริการเนื่องจากไม่มีการให้บริการตามสัญญา”
ต่อข้อถาม ขอเรียนว่า การฝากขายสินค้าที่ไม่มีสัญญาแต่งตั้งตัวแทนเป็นหนังสือ เข้าลักษณะเป็นการขายสินค้าทั่วไป บริษัทฯ ผู้ฝากขายสินค้าต้องรับรู้รายได้ตามเกณฑ์สิทธิตามข้อ 3.3 วรรคสอง ของคำสั่งกรมสรรพากรที่ ท.ป. 1/2528 ฯ ลงวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2528 ดังนั้น ในการยื่นแบบ ภ.ง.ด.50 เพื่อเสียภาษีเงินได้นิติบุคคล บริษัทฯ ต้องมีการปรับรายได้ทางบัญชี ให้เท่ากับรายได้ ฐานภาษี ที่ยื่น Output VAT ตามแบบ ภ.พ.30
ขอขอบคุณข้อมูลจาก FB อ.สุเทพ พงษ์พิทักษ์ ที่อนุญาตให้นำความรู้ดีๆ มาเเบ่งปันใน Website Tax-EZ ค่ะ คลิ๊กที่นี่ เพื่อติดตาม FB เพจ "อาจารย์ สุเทพ พงษ์พิทักษ์" |
