Facebook อ.สุเทพ พงษ์พิทักษ์
จ่ายค่าธรรมเนียม front-end-fee ให้ธนาคาร
| เรื่อง | จ่ายค่าธรรมเนียม front-end-fee ให้ธนาคาร |
| แหล่งที่มา | Facebook อ.สุเทพ พงษ์พิทักษ์ |
| วันที่ | วันที่ถาม 07/08/2024 - วันที่ตอบ 12/08/2024 |
| ประเภทภาษี | ภาษีเงินได้หัก ณ ที่จ่าย,ภาษีเงินได้นิติบุคคล |
| ข้อกฎหมาย | มาตรา 40 (4) (ก) แห่งประมวลรัษฎากร |
| ปุจฉา | กรณีที่จ่าย front end fee หุ้นกู้ ทางภาษีสามารถรับรู้ค่าใช้จ่ายดังกล่าวเป็น exp ทั้งก้อนเลยใช่ไหมครับ แล้วมี reference ไหมครับ |
| วิสัชนา | Q & A ด้านมาตรฐานการรายงานทางการเงิน หัวข้อ เงินลงทุนตาม TFRS for NPAEs มาตรฐานการรายงานทางการเงินสำหรับกิจการที่ไม่มีส่วนได้เสียสาธารณะ (TFRS for NPAEs) เดือน พฤษภาคม - สิงหาคม 2564 เรื่อง : รบกวนสอบถามค่ะ ถาม : ดอกเบี้ย OD และค่าธรรมเนียมจัดการเงินกู้ (Front end fee) ถือเป็นต้นทุนกู้ยืมที่ต้องนำมารวมเป็นต้นทุนสินทรัพย์หรือไม่ ถ้าต้องนำมารวมเป็นต้นทุนสินทรัพย์มีหลักการอย่างไร ตอบ : ตามที่ท่านสอบถามนั้น มาตรฐานการรายงานทางการเงินสำหรับกิจการที่ไม่มีส่วนได้เสียสาธารณะบทที่ 13 ย่อหน้าที่ 219 ระบุว่า 219. ต้นทุนการกู้ยืม หมายถึง ดอกเบี้ยและต้นทุนอื่นที่เกิดขึ้นจากการกู้ยืมของกิจการ โดยต้นทุนการกู้ยืม อาจรวมถึง ดอกเบี้ยที่เกิดจากการเงินเบิกเกินบัญชีธนาคารและจากเงินกู้ยืมระยะสั้นและระยะยาว รวมทั้งภาษีที่เกี่ยวข้องกับดอกเบี้ยดังกล่าวที่ผู้กู้ต้องรับภาระ จำนวนที่ตัดบัญชีของส่วนลดหรือส่วนเกินที่เกี่ยวกับการกู้ยืม จำนวนที่ตัดบัญชีของรายจ่ายที่เกี่ยวกับการจัดการกู้ยืม และผลต่างจากอัตราแลกเปลี่ยนที่เกิดจากการกู้ยืมเงินตราต่างประเทศส่วนที่นำมาปรับปรุงกับต้นทุนของดอกเบี้ย ดังนั้นท่านต้องพิจารณาว่าดอกเบี้ย OD และค่าธรรมเนียมจัดการเงินกู้ (Front end fee) เข้าคำนิยามตามย่อหน้าที่ 219 หรือไม่ หากเข้าคำนิยามตามย่อหน้าที่ 219 ถือเป็นต้นทุนการกู้ยืม อย่างไรก็ตาม ต้นทุนการกู้ยืมจะรับรู้เป็นต้นทุนสินทรัพย์ต่อเมื่อเป็นไปตามย่อหน้าที่ 222 ถึง 223 ดังนี้ 222. กิจการต้องรวมต้นทุนการกู้ยืมที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับการได้มา การก่อสร้างหรือการผลิตสินทรัพย์ที่เข้าเงื่อนไขเป็นส่วนหนึ่งของราคาทุนของสินทรัพย์นั้น และกิจการต้องรับรู้ต้นทุนการกู้ยืมอื่นเป็นค่าใช้จ่ายในงวดที่ต้นทุนนั้นเกิดขึ้น 223. ต้นทุนการกู้ยืมที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับการได้มา การก่อสร้าง หรือการผลิตสินทรัพย์ที่เข้าเงื่อนไขจะรวมเป็นราคาทุนของสินทรัพย์นั้นได้ก็ต่อเมื่อมีความเป็นไปได้ค่อนข้างแน่ว่าต้นทุนการกู้ยืมดังกล่าวจะก่อให้เกิดประโยชน์เชิงเศรษฐกิจแก่กิจการในอนาคต และกิจการสามารถประมาณจำนวนต้นทุนการกู้ยืมได้อย่างน่าเชื่อถือ โดยสินทรัพย์ที่เข้าเงื่อนไขมีระบุอยู่ในย่อหน้าที่ 221 ดังนี้ 221. สินทรัพย์ที่เข้าเงื่อนไข หมายถึง สินทรัพย์ที่จ าเป็นต้องใช้ระยะเวลานานในการเตรียมพร้อมเพื่อให้สามารถนำสินทรัพย์นั้นมาใช้ได้ตามประสงค์หรือน าไปขาย ตัวอย่างของสินทรัพย์ที่เข้าเงื่อนไข ได้แก่ โรงงาน โรงผลิตพลังงาน อสังหาริมทรัพย์เพื่อการลงทุนและสินค้าที่ต้องใช้ระยะเวลานานในการแปลงสภาพให้พร้อมที่จะขาย ตัวอย่างของสินทรัพย์ที่ไม่เข้าเงื่อนไข เช่น สินค้าที่ท าการผลิตเป็นประจำ สินค้าที่ผลิตเป็นจำนวนมากโดยไม่มีขั้นตอนการผลิตซ้ำ ๆ ในช่วงระยะเวลาสั้น และสินทรัพย์ที่อยู่ในสภาพพร้อมที่จะใช้ได้ตามประสงค์หรือพร้อมที่จะขายทันทีที่ซื้อ นอกจากนี้ท่านต้องปฏิบัติตามย่อหน้าที่ 224 ถึง 230 ของมาตรฐานฉบับดังกล่าว เพื่อให้สามารถปฏิบัติเกี่ยวกับต้นทุนการกู้ยืมที่อนุญาตให้รวมเป็นราคาทุนของสินทรัพย์ได้ อย่างครบถ้วน ตามหนังสือตอบข้อหารือของกรมสรรพากรเลขที่ 0702/1833 ลงวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2561 เรื่อง : ภาษีเงินได้หัก ณ ที่จ่าย กรณีการจ่ายค่าธรรมเนียม front-end-fee ข้อกฎหมาย : มาตรา 40 (4) (ก),และมาตรา 27 ตรี แห่งประมวลรัษฎากร ข้อหารือ : บริษัท ก (บริษัท) หารือข้อกฎหมายเกี่ยวกับภาษีเงินได้หัก ณ ที่จ่าย กรณีการจ่ายค่าธรรมเนียม front-end-fee ให้ธนาคาร ข. (ธนาคารฯ) โดยมีข้อเท็จจริงสรุปได้ ดังนี้ 1. บริษัทฯ ประกอบกิจการผลิตเฟอร์นิเจอร์ไม้ ได้ขอกู้ยืมเงินจากธนาคารฯ ) เป็นจำนวนเงิน 5,000,000 บาท โดยธนาคารฯ คิดดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 4.0 และค่าธรรมเนียมร้อยละ 1.0 ของวงเงินกู้ ณ วันที่ได้รับวงเงินกู้ดังกล่าว คือ วันที่ 30 กันยายน 2558 2. ธนาคารฯ เก็บค่าธรรมเนียมจากบริษัทฯ เป็นจำนวนเงิน 50,000 บาท บริษัทฯ แจ้งให้ธนาคารฯ ทราบว่า บริษัทฯ จะต้องหักภาษี ณ ที่จ่ายในอัตราร้อยละ 3.0 ของค่าธรรมเนียมดังกล่าวเป็นเงินจำนวน 1,500 บาท แต่ธนาคารฯ แจ้งว่า ค่าธรรมเนียมดังกล่าวไม่ต้องถูกหักภาษี ณ ที่จ่าย 3. บริษัทฯ ได้นำส่งภาษีหัก ณ ที่จ่าย สำหรับค่าธรรมเนียมดังกล่าวด้วยเงินของบริษัทฯเนื่องจากเข้าใจว่า ค่าธรรมเนียมดังกล่าวเป็นเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 (8) แห่งประมวลรัษฎากร จึงมีหน้าที่หักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย ตามข้อ 12/1 ของคำสั่งกรมสรรพากรที่ ท.ป.4/2528 เรื่อง สั่งให้ผู้จ่ายเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 แห่งประมวลรัษฎากร มีหน้าที่หักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย ลงวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2528 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยคำสั่งกรมสรรพากรที่ ท.ป.104/2544 เรื่อง สั่งให้ผู้จ่ายเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 แห่งประมวลรัษฎากร มีหน้าที่หักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย ลงวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2544 ประกอบกับคำสั่งกรมสรรพากรที่ ป. 112/1545 เรื่อง การหักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย กรณีการจ่ายเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 (8) แห่งประมวลรัษฎากร เฉพาะที่เป็นการจ่ายเงินได้จากการให้บริการของธนาคารตามกฎหมายว่าด้วยการธนาคารพาณิชย์ และบริษัทตามกฎหมายว่าด้วยการประกอบธุรกิจเงินทุนธุรกิจหลักทรัพย์ และธุรกิจเครดิตฟองซิเอร์ ลงวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 แนววินิจฉัย : 1. ค่าธรรมเนียม front-end-fee ที่ธนาคารฯ เรียกเก็บจากบริษัทฯ เข้าลักษณะเป็นเงินได้ที่มีลักษณะทำนองเดียวกับดอกเบี้ย ผลประโยชน์ หรือค่าตอบแทนอื่นๆ ที่ได้จากการกู้ยืม ซึ่งเป็นเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 (4) (ก) แห่งประมวลรัษฎากร ดังนั้น เมื่อบริษัทฯ จ่ายค่าธรรมเนียมดังกล่าวให้แก่ธนาคารฯ บริษัทฯ จึงไม่มีหน้าที่ต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย แต่อย่างใด เนื่องจากไม่มีกฎหมายใดกำหนดให้หัก 2. กรณีบริษัทฯ ได้จ่ายค่าธรรมเนียม front-end-fee ให้แก่ธนาคารฯ โดยบริษัทฯ ได้นำส่งภาษี ณ ที่จ่าย สำหรับค่าธรรมเนียมดังกล่าว ด้วยเงินของบริษัทฯ เอง พร้อมเงินเพิ่มเป็นจำนวนเงิน 1,522.50 บาท ไว้แล้ว เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม 2558 เนื่องจากการจ่ายค่าธรรมเนียมดังกล่าวไม่อยู่ในบังคับที่ต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย บริษัทฯ จึงมีสิทธิยื่นคำร้องขอคืนภาษีภายใน 3 ปี นับแต่วันสุดท้ายแห่งกำหนดเวลายื่นรายการภาษีที่กฎหมายกำหนด ตามมาตรา 27 ตรี แห่งประมวลรัษฎากร เลขตู้ : 81/40589 ต่อข้อถาม ขอเรียนว่า กรณีที่บริษัทฯ จ่าย front end fee หุ้นกู้ นั้น ในทางภาษีสามารถรับรู้ค่าใช้จ่ายดังกล่าวเป็นรายจ่ายในการคำนวณกำไรสุทธิเพื่อเสียภาษีเงินได้นิติบุคคลได้ทั้งจำนวน แต่พึงต้องระมัดระวังเกี่ยวกับการคำนวณหักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย เมื่อจ่ายให้แก่ผู้รับค่า front end fee หุ้นกู้ นั้นด้วย ขอขอบคุณข้อมูลจาก FB อ.สุเทพ พงษ์พิทักษ์ ที่อนุญาตให้นำความรู้ดีๆ มาเเบ่งปันใน Website Tax-EZ ค่ะ |
