กรณีการให้บริการในราชอาณาจักรและได้มีการใช้บริการ ในต่างประเทศ สรุปข้อเท็จจริงได้ว่า บริษัทฯ ประกอบธุรกิจให้บริการด้านวิศวกรรมเดินเครื่องบำรุงรักษาโรงไฟฟ้า รวมถึงการให้บริการฝึกอบรมประเภทต่างๆ ให้แก่โรงไฟฟ้าและโรงงานอุตสาหกรรมอื่นๆ บริษัทฯ ได้ทำสัญญาฝึกอบรมพนักงานกับบริษัท อ. ในประเทศไทย ซึ่งได้ทำสัญญากับบริษัท S. ตั้งอยู่ในประเทศซูดาน ดำเนินกิจการเกี่ยวกับระบบส่งไฟฟ้าและเป็นหน่วยงานของรัฐบาลซูดาน ให้บริษัทฯ ดำเนินการฝึกอบรมทางด้านเทคนิควิศวกรรมไฟฟ้าทั้งภาคทฤษฎีและปฏิบัติ แก่พนักงานของ S. ซึ่งปฏิบัติงานประจำในประเทศซูดาน โดยพนักงานได้นำทักษะและความรู้ไปฏิบัติงานในประเทศซูดาน การให้บริการฝึกอบรม แต่ละหลักสูตรมีระยะเวลาประมาณ 20 วัน บางส่วนฝึกอบรมในประเทศซูดาน แต่โดยส่วนใหญ่ฝึกอบรมในประเทศไทย บริษัทฯ รับเงินค่าบริการทั้งหมดจาก บจ. อ. และสามารถแยกรายรับการให้บริการในประเทศและต่างประเทศได้

บริษัทฯ หารือดังนี้

     1. กรณีที่บริษัทฯ ทำสัญญากับบริษัทลูกค้าในประเทศไทย เพื่อให้บริการแก่บริษัทต่างประเทศ โดยการให้บริการนั้นเกิดขึ้นในประเทศไทย แต่ผลงานของการบริการนั้นไปใช้ในต่างประเทศทั้งหมด จะเข้าลักษณะเป็นการให้บริการที่ทำในราชอาณาจักรแก่ผู้รับบริการต่างประเทศ และได้ส่งผลของการให้บริการนั้นไปใช้ในต่างประเทศทั้งหมด ที่จะได้รับสิทธิเสียภาษีมูลค่าเพิ่มในอัตรา ร้อยละ 0 ตามมาตรา 80/1(2) แห่งประมวลรัษฎากร ประกอบกับข้อ 2(1) ของประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 105) เรื่อง กำหนดประเภท หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขกรณีการให้บริการที่กระทำในราชอาณาจักรและได้มีการใช้บริการนั้นในต่างประเทศตามมาตรา 80/1(2) แห่งประมวลรัษฎากร ลงวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 181)ฯ ลงวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2554 หรือไม่

     2. หากการให้บริการตามสัญญาดังกล่าว บริษัทฯ ได้ให้บริการในต่างประเทศ โดยไม่ได้ให้บริการอื่นใดในประเทศไทย ถือเป็นการบริการที่กระทำนอกประเทศ ไม่เข้าลักษณะเป็นการให้บริการในราชอาณาจักร ตามมาตรา 77/2 แห่งประมวลรัษฎากร ไม่อยู่ในบังคับต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มหรือไม่

     3. หากการให้บริการตามสัญญาดังกล่าว บริษัทฯ ได้ให้บริการในประเทศบางส่วน และ ในต่างประเทศบางส่วน โดยผลของการให้บริการไปใช้ในต่างประเทศทั้งหมด จะต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มอย่างไร

     บริษัทฯ ได้ทำสัญญาฝึกอบรมพนักงานกับ บริษัท อ. ในประเทศไทย ซึ่งได้ทำสัญญากับ S. อยู่ในประเทศซูดาน บริษัทฯ ให้บริการฝึกอบรมทางด้านเทคนิควิศวกรรมไฟฟ้าทั้งภาคทฤษฎีและปฏิบัติ ให้แก่พนักงานของ S. ซึ่งปฏิบัติงานประจำในประเทศซูดาน โดยพนักงานได้นำทักษะและความรู้ไปปฏิบัติงานในประเทศซูดาน การให้บริการฝึกอบรมแต่ละหลักสูตร มีระยะเวลาประมาณ 20 วัน การฝึกอบรมบางส่วนฝึกในประเทศซูดาน แต่โดยส่วนใหญ่ฝึกอบรมในประเทศไทย บริษัทฯ รับเงินค่าบริการทั้งหมดจาก บจ. อ. และสามารถแยกรายรับการให้บริการในประเทศและต่างประเทศได้ ข้อเท็จจริงดังกล่าวแยกพิจารณา ดังนี้
 
       1. กรณีบริษัทฯ ได้ให้บริการฝึกอบรมแก่พนักงาน S. ในประเทศไทย เข้าลักษณะเป็นการให้บริการในราชอาณาจักร มิใช่การให้บริการให้กับผู้ประกอบการในต่างประเทศ จึงไม่อยู่ในหลักเกณฑ์ตามประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 105)ฯ ลงวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 ดังนั้น บริษัทฯ จึงต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มในอัตราร้อยละ 7.0 ตามมาตรา 77/2 และมาตรา 80 แห่งประมวลรัษฎากร
 
       2. กรณีบริษัทฯ ให้บริการฝึกอบรมแก่พนักงาน S. ในประเทศซูดาน โดยได้ดำเนินการส่งเจ้าหน้าที่ผู้ฝึกสอนและอุปกรณ์การฝึกอบรมไปยังประเทศซูดาน เข้าลักษณะเป็นการให้บริการนอกราชอาณาจักร และได้มีการใช้บริการนั้นนอกราชอาณาจักร การให้บริการดังกล่าวไม่อยู่ในบังคับต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม ตามมาตรา 77/2 แห่งประมวลรัษฎากร