เรียนถามอาจารย์ครับ

  1. เรื่องภาษีซื้อ กรณีได้รับภาษีซื้อล่าช้ากว่าวันที่ในใบกำกับภาษี และไม่ได้ประทับตรา “ถือเป็นภาษีซื้อในเดือน…” สามารถนำมาใช้ได้และจะมีความผิดอะไรไหมครับ และตามกฏหมายสรรพากร มาตราไหนครับ

  2. ค่าของขวัญ กรณีให้เกิน 2,000 ต้องลงเป็นรายจ่ายบวกกลับทั้งจำนวนใช่ไหมครับ ขอมาตราด้วยนะครับ

  3. ใบแทนใบเสร็จรับเงินกรณีผู้ขายไม่สามารถออกได้ ต้องทำตามคู่มือที่สรรพากรออกมาหรือในนั้นเป็นแค่ตัวอย่างที่สามารถนำมาดัดแปลงให้เข้ากับกิจการได้ใช่ไหมครับ

ขอบคุณครับ

1. เกี่ยวกับภาษีซื้อใช้ข้ามเดือนที่ระบุในใบกำกับภาษีเป็นไปตามมาตรา 82/3 วรรคท้าย แห่งประมวลรัษฎากร ประกอบกับข้อ 2 ของประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 4) แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 76) ใช้บังคับ 1 พฤษภาคม 2541 เป็นต้นไปดังนี้
    “ข้อ 2 ภาษีซื้อที่มิได้นำไปหักในการคำนวณภาษีในเดือนภาษีเพราะมีเหตุจำเป็นตามข้อ 1 ให้มีสิทธินำไปหักในการคำนวณภาษีในเดือนภาษีหลังจากนั้นได้ แต่ต้องไม่เกินหกเดือนนับแต่เดือนถัดจากเดือนที่ออกใบกำกับภาษี
     การปฏิบัติตามวรรคหนึ่ง ให้ผู้ประกอบการจดทะเบียนระบุข้อความว่า “ถือเป็นภาษีซื้อในเดือนภาษี...” ไว้ในใบกำกับภาษีดังกล่าว โดยข้อความดังกล่าวจะตีพิมพ์ จัดทำขึ้นด้วยระบบคอมพิวเตอร์ ประทับด้วยตรายาง เขียนด้วยหมึก พิมพ์ดีด หรือทำให้ปรากฏขึ้นด้วย วิธีการอื่นใดในลักษณะทำนองเดียวกันก็ได้
      กรณีผู้ประกอบการไม่ได้ประทับตรา “ถือเป็นภาษีซื้อในเดือน…” ยังคงสามารถนำมาใช้เป็นเครดิตในการคำนวณภาษีมูลค่าเพิ่มได้ เนื่องจากไม่เข้าลักษณะเป็นภาษีซื้อต้องห้ามตามมาตรา 82/5 แห่งประมวลรัษฎากร แต่มันขัดใจเจ้าหน้าที่ผู้ตรวจสอบภาษีมูลค่าเพิ่มของผู้ประกอบการที่เป็นชอบนำนิสัยที่บ้านมาใช้ในการทำงาน (ขี้หงุดหงิด อารมณ์เสียง่าย อึดอัดขัดใจเมื่อเจอกับสิ่งที่ไม่พอใจ มักโกรธฉุนเฉียว พาลหาเรื่อง)
       ในประเด็นนี้ ผู้ประกอบการไม่มีความผิดทั้งทางแพ่งและทางอาญา แต่ควรขอความเมตตาจากเจ้าหน้าที่ผู้ตรวจสอบของเพิ่มข้อความดังกล่าวในใบกำกับภาษีข้ามเดือน และควรให้คำมั่นสัญญาว่าจะไม่กระทำเช่นนั้นอีก

2. ค่าของขวัญ ที่ผู้ประกอบการได้ให้เนื่องในพิธีหรือตามโอกาสแห่งขนบธรรมเนียมประเพณี สำหรับการกระทำกิจการส่งเสริมการขาย นั้น ไม่มีเงื่อนไขเกี่ยวกับกรณีมีมูลค่าเกินกว่า 2,000 บาท ต่อคนต่อคราวที่มีการ จึงไม่ถือเป็นเป็นรายจ่ายต้องห้ามตามบวกกลับทั้งจำนวนใช่ไหมครับ ขอมาตราด้วยนะครับ ทั้งนี้ คงมีแต่เฉพาะกรณีที่เป็นค่ารับรองตามมาตรา 65 ตรี (4) แห่งประมวลรัษฎากร ประกอบกับข้อ 2 ข้อ 3 ข้อ 4 และข้อ 5 แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ 143 (พ.ศ. 2522) ดังนี้
     “ข้อ 2 ค่ารับรองหรือค่าบริการนั้น ต้องเป็นค่ารับรองหรือค่าบริการอันจำเป็นตามธรรมเนียมประเพณีทางธุรกิจทั่วไป และบุคคลซึ่งได้รับการรับรองหรือรับบริการต้องมิใช่ลูกจ้างของบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลเว้นแต่ลูกจ้างดังกล่าวจะมีหน้าที่เข้าร่วมในการรับรองหรือการบริการนั้นด้วย
     ข้อ 3 ค่ารับรองหรือค่าบริการ ต้อง
          (1) เป็นค่าใช้จ่ายอันเกี่ยวเนื่องโดยตรงกับการรับรองหรือการบริการที่จะอำนวยประโยชน์แก่กิจการ เช่น ค่าที่พัก ค่าอาหาร ค่าเครื่องดื่ม ค่าดูมหรสพ ค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับการกีฬา เป็นต้น หรือ
          (2) เป็นค่าสิ่งของที่ให้แก่บุคคลซึ่งได้รับการรับรองหรือรับบริการไม่เกินคนละ 2,000 บาท ในแต่ละคราวที่มีการรับรองหรือการบริการ
      ข้อ 4 จำนวนเงินค่ารับรองและค่าบริการให้นำมาหักเป็นรายจ่ายได้เท่ากับจำนวนที่ต้องจ่าย แต่รวมกันต้องไม่เกินร้อยละ 0.3 ของจำนวนเงินยอดรายได้หรือยอดขายที่ต้องนำมารวมคำนวณกำไรสุทธิก่อนหักรายจ่ายใด ในรอบระยะเวลาบัญชีหรือของจำนวนเงินทุนที่ได้รับชำระแล้วถึงวันสุดท้ายของรอบระยะเวลาบัญชี แล้วแต่จำนวนใดจะมากกว่า ทั้งนี้รายจ่ายที่จะนำมาหักได้จะต้องมีจำนวนสูงสุดไม่เกิน 10 ล้านบาท
      ข้อ 5 ค่ารับรองหรือค่าบริการนั้น ต้องมีกรรมการหรือผู้เป็นหุ้นส่วนหรือผู้จัดการ หรือผู้ได้รับมอบหมายจากบุคคลดังกล่าวเป็นผู้อนุมัติหรือสั่งจ่ายค่ารับรอง หรือค่าบริการนั้นด้วย และต้องมีใบรับหรือหลักฐานของผู้รับสำหรับเงินที่จ่ายเป็นค่ารับรองหรือเป็นค่าบริการเว้นแต่ในกรณีที่ผู้รับเงินไม่มีหน้าที่ต้องออกใบรับตามประมวลรัษฎากร”

3. ใบแทนใบเสร็จรับเงินกรณีผู้ขายไม่สามารถออกได้ ไม่จำต้องทำตามคู่มือการจัดทำเอกสารประกอบการลงบัญชีที่ถือเป็นรายจ่ายทางภาษีอากร ที่กรมสรรพากรวางแนวทางไว้ เป็นเพียงตัวอย่างที่สามารถนำมาดัดแปลงให้เข้ากับกิจการได้

ขอขอบคุณข้อมูลจาก FB อ.สุเทพ พงษ์พิทักษ์ ที่อนุญาตให้นำความรู้ดีๆมาเเบ่งปันใน Website Tax-EZ ค่ะ 

คลิ๊กที่นี่ เพื่อติดตาม FB เพจ "อาจารย์ สุเทพ พงษ์พิทักษ์ "