นาย อ. ขอคืนภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาปีภาษี 2540 ณ สำนักงานภาษีสรรพากรพื้นที่ ซึ่งปรากฏข้อเท็จจริง ดังนี้

     1. นาย อ. มีเงินได้จากการรับจ้างจัดแสงไฟให้กองถ่ายภาพยนตร์ โฆษณา และกองถ่ายภาพยนต์

     2. ปีภาษี 2540 นาย อ. ได้ยื่นแบบ ภ.ง.ด.90 สำหรับเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 (8) แห่งประมวลรัษฎากร กรณีรับจ้างจัดแสงไฟให้กองถ่ายภาพยนตร์ จำนวน 439,350 บาท หักค่าใช้จ่ายเป็นการเหมาในอัตราร้อยละ 3.0 จำนวน 13,222.50 บาท

     3. ลักษณะการทำงานเป็นการรับจ้างจัดแสงไฟให้กองถ่ายภาพยนต์ ซึ่งกระทำเพียงคนเดียวอาศัยแรงงานเป็นปัจจัยสำคัญ ไม่มีค่าใช้จ่ายในการดำเนินงานแต่อย่างใด วัสดุอุปกรณ์ที่ใช้มีเพียงเครื่องมือวัดแสงแต่เพียงอย่างเดียว ได้รับค่าจ้างคิวละ 2,500 บาท เป็นอัตราค่าจ้างที่แน่นอน ซึ่งระยะเวลา 1 คิว เริ่มตั้งแต่เวลา 6.00 - 18.00 น.

     ขอหารือเกี่ยวกับภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา กรณีข้างต้น

     กรณีตามข้อเท็จจริง นาย อ. รับจ้างจัดแสงไฟให้กองถ่ายภาพยนตร์ ซึ่งลักษณะของงานสามารถทำสำเร็จได้ด้วยแรงงานของตนเพียงลำพัง โดยไม่มีการจ้างบุคคลอื่นเข้าช่วยเหลือแต่อย่างใด ไม่มีค่าใช้จ่ายในการดำเนินงานดังนั้น เงินได้ที่นาย อ. ได้รับจากการรับจ้างจัดแสงไฟดังกล่าว จึงเข้าลักษณะเป็นเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 (2) แห่งประมวลรัษฎากร นาย อ. มีหน้าที่ยื่นแบบแสดงรายการภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาด้วยแบบ ภ.ง.ด.90 โดยให้หักค่าใช้จ่ายเป็นการเหมาได้ในอัตราร้อยละ 40 แต่ต้องไม่เกิน 60,000 บาท ตามมาตรา 42 ทวิ แห่งประมวลรัษฎากร และผู้จ่ายเงินได้มีหน้าที่หักภาษี ณ ที่จ่าย ตามมาตรา 50 (1) แห่งประมวลรัษฎากร