สำนักงานสรรพากรจังหวัดได้ตรวจสอบการเสียภาษีอากรของบริษัท โรงพยาบาล ก. และบริษัท โรงพยาบาล ศ. ปรากฏข้อเท็จจริง ดังนี้
1. บริษัทฯ ทำสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษรยินยอมให้แพทย์ใช้สถานที่ประกอบโรคศิลป
2. บริษัทฯ เป็นผู้เก็บค่าตรวจรักษาและค่ายาจากผู้ป่วย ออกใบเสร็จรับเงินในนามบริษัทฯ และบันทึกบัญชีรับรู้รายได้ตามจำนวนเงินค่ารักษาพยาบาลและค่ายาตามหลักฐานใบเสร็จ รับเงิน
3. บริษัทฯ จ่ายค่าตอบแทนให้แก่แพทย์ตามข้อตกลงในสัญญาภายในวันที่ 7-10 ของเดือนและบันทึกบัญชีในหมวดค่าใช้จ่ายเป็นค่าตอบแทนแพทย์และพยาบาลตามจำนวนเงินที่แบ่งให้แพทย์
4. บริษัทฯ หักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่ายจากจำนวนเงินค่าตอบแทนที่จ่ายให้แพทย์และพยาบาล ในอัตราร้อยละ 3 นำส่งตามแบบ ภ.ง.ด.3 พร้อมทั้งออกหนังสือรับรองการหักภาษี ณที่จ่าย ขอหารือเกี่ยวกับกรณีเงินได้จากวิชาชีพอิสระ

1. กรณีแพทย์ทำหนังสือยินยอมกับโรงพยาบาล ก. ขอใช้สถานที่ประกอบโรคศิลปในนามของคณะบุคคลเพื่อตรวจรักษาผู้ป่วย และมีข้อตกลงแบ่งเงินค่าตรวจรักษาที่ได้รับจากผู้ป่วย โดยโรงพยาบาลเป็นผู้เก็บค่าตรวจรักษาแทนแล้วนำมาจ่ายให้กับแพทย์เพื่อแบ่งรายได้ให้แก่โรงพยาบาล ถือว่าเงินค่าตอบแทนที่แพทย์ได้รับจากผู้ป่วยทั้งจำนวนเป็นเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40(6) แห่งประมวลรัษฎากร

2. กรณีแพทย์ไม่ได้ทำสัญญาหรือข้อตกลงกับโรงพยาบาล ศ. และหากปรากฏข้อเท็จจริงว่าเป็นแพทย์จากภายนอกมาให้การรักษาเป็นครั้งคราว ได้รับค่าตอบแทนจากโรงพยาบาลฯ ตามงานที่ทำซึ่งมีจำนวนไม่แน่นอน กรณีเป็นเงินได้เนื่องจากหน้าที่หรือตำแหน่งงานที่ทำหรือจากการรับทำงานให้ ตามมาตรา 40(2) แห่งประมวลรัษฎากร