บริษัท ป. ลูกค้าของบริษัทฯ จดทะเบียนจัดตั้งขึ้นภายใต้กฎหมายไทย และประกอบธุรกิจในประเทศไทย มีความประสงค์จะลงทุนถือหุ้นในบริษัทจำกัดบริษัทหนึ่งที่ไม่ได้จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์  (บริษัท ก.) ซึ่งจดทะเบียนจัดตั้งภายใต้กฎหมายไทย และประกอบธุรกิจในประเทศไทย โดยบริษัท ป.จะซื้อหุ้นของบริษัท ก. จากผู้ถือหุ้นเดิม ซึ่งเป็นบริษัทต่างประเทศที่ตั้งขึ้นตามกฎหมายของประเทศอังกฤษ (บริษัท A) ซึ่งมิได้ประกอบกิจการในประเทศไทย และมิได้มีสถานประกอบการถาวรในประเทศไทย 

    กรณีดังกล่าวบริษัทฯ เข้าใจว่า กรณีที่บริษัท ป. จ่ายเงินค่าหุ้นของบริษัท ก. ให้แก่บริษัท A โดยการขายหุ้นนั้นมีผลประโยชน์ที่ตีราคาเป็นเงินได้เกินกว่าเงินลงทุนตามมาตรา 40(4)(ช) แห่งประมวลรัษฎากร บริษัท ป. ไม่มีหน้าที่ต้องหักภาษีจากเงินได้พึงประเมินที่จ่ายตามมาตรา 70 แห่งประมวลรัษฎากรแต่อย่างใด ทั้งนี้ ตามข้อ 14 แห่งอนุสัญญาระหว่างรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทยกับรัฐบาลแห่งสหราชอาณาจักรอังกฤษและไอร์แลนด์เหนือ เพื่อการเว้นการเก็บภาษีซ้อนและการป้องกันการเลี่ยงการรัษฎากรในส่วนที่เกี่ยวกับภาษีเก็บจากเงินได้ ดังความละเอียดแจ้งอยู่แล้ว

    บริษัท A ซึ่งเป็นบริษัทที่จดทะเบียนจัดตั้งขึ้นตามกฎหมายของประเทศอังกฤษ มิได้ประกอบกิจการในประเทศไทย แต่ได้รับเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40(4)(ช) แห่งประมวลรัษฎากรที่จ่ายจากประเทศไทย จึงมีหน้าที่ต้องเสียภาษีเงินได้นิติบุคคลในประเทศไทยตามมาตรา 70 แห่งประมวลรัษฎากร 

    อย่างไรก็ตาม เงินได้ดังกล่าวเข้าลักษณะเป็นผลได้จากทุน ตามข้อ 14 แห่งอนุสัญญาระหว่างราชอาณาจักรไทยกับรัฐบาลแห่งสหราชอาณาจักรอังกฤษและไอร์แลนด์เหนือ เพื่อการเว้นการเก็บภาษีซ้อนและการป้องกันการเลี่ยงการรัษฎากรในส่วนที่เกี่ยวกับภาษีเก็บจากเงินได้ ซึ่งตามวรรค 4  กำหนดให้ถิ่นที่อยู่ของผู้มีเงินได้เป็นผู้มีสิทธิเก็บภาษีจากเงินได้ดังกล่าวเท่านั้น ดังนั้น บริษัท A ไม่ต้องเสียภาษีเงินได้นิติบุคคลในประเทศไทย และบริษัท ป. จึงไม่มีหน้าที่หักและนำส่งภาษีเงินได้นิติบุคคลตามมาตรา 70 แห่งประมวลรัษฎากรแต่อย่างใด