ลักษณะของข้อมูลที่ไม่ถือเป็นความลับทางการค้า มีลักษณะอย่างไร

คดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศ เรื่อง "ลักษณะของข้อมูลที่ไม่ถือเป็นความลับทางการค้า"

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1323/2560

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง  พระราชบัญญัติ ประกันสังคม พ.ศ. 2533 มาตรา 5 

                ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 575

เนื้อหา : 

        เจ้าของข้อมูล (โจทก์) ฟ้องว่าจำเลยซึ่งเคยเป็นพนักงานของเจ้าของข้อมูลลาออกแล้วไปเปิดบริษัทใหม่ ได้นำข้อมูลเกี่ยวกับรายชื่อ ที่อยู่ และราคาค่าจ้างขนส่งของเจ้าของข้อมูล ซึ่งมีลักษณะครบถ้วนที่จะเป็นความลับทางการค้า ตาม พ.ร.บ. ความลับทางการค้า พ.ศ. 2545 มาตรา 3 ซึ่งบัญญัตินิยามของความลับทางการค้าว่า "ข้อมูลการค้าซึ่งยังไม่รู้จักกันโดยทั่วไป หรือยังเข้าถึงไม่ได้ในหมู่บุคคลซึ่งโดยปกติแล้วต้องเกี่ยวข้องกับข้อมูลดังกล่าว โดยเป็นข้อมูลที่มีประโยชน์ในเชิงพาณิชย์ เนื่องจากเป็นความลับและเป็นข้อมูลที่ผู้ควบคุมความลับทางการค้าได้ใช้มาตรการที่เหมาะสมเพื่อรักษาไว้เป็นความลับ" ไปใช้ในการดำเนินธุรกิจของตน แต่การที่พนักงานบริษัทเจ้าของข้อมูลคนอื่นนอกเหนือจากจำเลยสามารถเข้าถึงข้อมูลดังกล่าว ทั้งที่เป็นเอกสาร และเป็นข้อมูลในเครื่องคอมพิวเตอร์ได้เหมือนกัน แสดงว่าเจ้าของข้อมูลไม่ได้ใช้มาตรการที่เหมาะสมเพื่อรักษาข้อมูลดังกล่าวไว้เป็นความลับ นอกจากนี้เมื่อพิจารณาคำเบิกความแล้วได้ความเพียงว่า มาตรการที่เจ้าของข้อมูลใช้เพื่อรักษาข้อมูลเกี่ยวกับรายชื่อลูกค้า ที่อยู่ และราคาค่าจ้างขนส่งคือมอบหมายให้จำเลยเป็นผู้จัดเก็บข้อมูลดังกล่าว โดยใช้เครื่องคอมพิวเตอร์ที่มีรหัสผ่านเป็นอุปกรณ์ในการจัดเก็บข้อมูล และไม่ปรากฏว่าเจ้าของข้อมูลมีมาตรการอื่นใดนอกเหนือจากนี้ เช่น ข้อกำหนดภายในบริษัทเกี่ยวกับการจำแนกข้อมูลที่เป็นความลับและวิธีการจัดเก็บข้อมูลดังกล่าว การทำเครื่องหมายในเอกสารเพื่อแสดงว่าเอกสารนั้นเป็นเอกสารลับ หรือการทำสัญญาว่าจ้างพนักงานที่มีข้อตกลงห้ามพนักงานที่ลาออกใช้ความลับของบริษัท เป็นต้น นอกจากนี้หลังจากจำเลยบันทึกข้อมูลแล้วจะมีการพิมพ์ใบเสนอราคา ซึ่งจะปรากฏราคาค่าขนส่งที่ตกลงไว้กับลูกค้าแต่ละรายมาเป็นเอกสารเพื่อจัดส่งให้แก่ลูกค้า และมีสำเนาเอกสารเก็บไว้ในแฟ้มเอกสาร ซึ่งโดยปกติใบเสนอราคาย่อมปรากฏชื่อและที่อยู่ของลูกค้า กับจำนวนเงินที่ลูกค้าต้องชำระแก่เจ้าของข้อมูล การที่เจ้าของข้อมูลกำหนดให้มีการพิมพ์ใบเสนอราคา และจัดเก็บสำเนาใบเสนอราคาในแฟ้มเอกสาร โดยไม่ได้กำหนดมาตรการที่จะป้องกันหรือเก็บรักษาเอกสารดังกล่าวไว้เป็นความลับ ทำให้ข้อมูลดังกล่าวไม่ได้อยู่ในเครื่องคอมพิวเตอร์อย่างเดียว อีกทั้งทำให้ข้อมูลนั้นมีลักษณะเปิดเผยและพนักงานอื่นนอกจากจำเลย สามารถเข้าถึงได้โดยง่ายและพนักงานทุกคนในบริษัทสามารถดูเอกสารในแฟ้มดังกล่าวได้ อีกทั้งมีพยานเบิกความว่ามีการจดรหัสผ่านไว้บนกระดาษ และปิดไว้ที่หน้าคอมพิวเตอร์ หากพยานไม่อยู่เจ้าของข้อมูลก็สามารถทำแทนได้ ดังนั้นข้อมูลเกี่ยวกับรายชื่อ ที่อยู่ และราคาค่าจ้างขนส่งตามฟ้อง จึงไม่ใช่ความลับทางการค้า ตาม พ.ร.บ. ความลับทางการค้า พ.ศ. 2545 มาตรา 3

สรุปผลคำพิพากษา :

         ข้อมูลรายชื่อ ที่อยู่ และราคาค่าขนส่ง ไม่เป็นความลับทางการค้า เนื่องจากเจ้าของข้อมูลไม่ได้มีมาตรการรักษาความลับที่เหมาะสม พนักงานทั่วไปสามารถเข้าถึงได้ง่ายแม้มีการใช้รหัสผ่าน แต่มีการเปิดเผยข้อมูลผ่านเอกสารและการเก็บรักษาที่ไม่รัดกุม จึงไม่เข้าองค์ประกอบตาม พ.ร.บ. ความลับทางการค้า พ.ศ. 2545 มาตรา 3

 ให้การสนับสนุนด้านกฏหมายทั่วไป .!!

สามารถติดต่อสอบถามได้ที่ แผนกกฏหมาย

(ทนายความ)

ติดต่อโดยตรง : 02-261-8182

E-mail : legal@aapth.com