ผลงานที่ลูกจ้างสร้างสรรค์ขึ้นตามที่ได้รับมอบหมายในระหว่างที่ยังเป็นพนักงาน เช่น บทความ รูปภาพ อินโฟกราฟิก หรือโปรแกรมคอมพิวเตอร์ ลิขสิทธิ์เป็นของบริษัทหรือลูกจ้าง

ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 มาตรา 9 หากลูกจ้างสร้างสรรค์งานขึ้นในฐานะลูกจ้าง ลิขสิทธิ์ในงานนั้นยังคงเป็นของผู้สร้างสรรค์ (ลูกจ้าง) เว้นแต่จะมีการตกลงกันไว้เป็นหนังสือเป็นอย่างอื่น อย่างไรก็ตาม นายจ้างมีสิทธินำผลงานดังกล่าวออกเผยแพร่ต่อสาธารณชนได้ตามวัตถุประสงค์แห่งการจ้างแรงงาน

ตัวอย่าง

บริษัท ABC จ้างนาย ก. เป็น Graphic Designer ให้จัดทำสื่อโฆษณาของบริษัท ระหว่างการทำงาน นาย ก. ออกแบบโปสเตอร์และอินโฟกราฟิกเพื่อใช้ประชาสัมพันธ์สินค้า หากไม่มีข้อตกลงเรื่องลิขสิทธิ์เป็นอย่างอื่น ลิขสิทธิ์ในผลงานเป็นของนาย ก. ซึ่งเป็นผู้สร้างสรรค์ แต่บริษัท ABC สามารถนำโปสเตอร์และอินโฟกราฟิกดังกล่าวไปใช้เผยแพร่เพื่อประชาสัมพันธ์สินค้าได้ เพราะเป็นการใช้ตามวัตถุประสงค์ของการจ้างงาน

ทั้งนี้ หลักการข้างต้นใช้กับ สัญญาจ้างแรงงาน ตามมาตรา 9 แห่งพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ส่วนสัญญาจ้างทำของ (จ้างให้ผลิตผลงานหรือให้บริการเฉพาะกิจและไม่ใช่พนักงานประจำ) มาตรา 10 กำหนดไว้โดยชัดเจนว่า ผู้ว่าจ้างเป็นผู้มีลิขสิทธิ์ในงานนั้น เว้นแต่ผู้สร้างสรรค์และผู้ว่าจ้างจะได้ตกลงกันไว้เป็นอย่างอื่น

สรุปง่าย ๆ คือ  โดยหลักกฎหมาย ลูกจ้างตามสัญญาจ้างแรงงานเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ในผลงานที่ตนสร้างสรรค์ แม้จะสร้างขึ้นระหว่างการทำงาน แต่นายจ้างมีสิทธินำผลงานนั้นไปใช้ได้ตามวัตถุประสงค์ของการจ้างแรงงาน ดังนั้น หากนายจ้างประสงค์ให้ลิขสิทธิ์ในผลงานดังกล่าวตกเป็นของบริษัท ควรกำหนดข้อตกลงเกี่ยวกับลิขสิทธิ์ของผลงานไว้ให้ชัดเจนในสัญญาจ้างแรงงานตั้งแต่ต้น ในส่วนของสัญญาจ้างทำของ แม้กฎหมายจะกำหนดให้ผู้ว่าจ้างเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ไว้อยู่แล้ว แต่เพื่อป้องกันความคลุมเครือและลดโอกาสเกิดข้อพิพาทในอนาคต ทางเราแนะนำให้ร่างสัญญาจ้างทำของที่มีข้อตกลงเกี่ยวกับลิขสิทธิ์ให้มีความชัดเจนและครอบคลุมแต่แรกเช่นกัน

 ให้การสนับสนุนด้านกฏหมายทั่วไป .!!

สามารถติดต่อสอบถามได้ที่ แผนกกฏหมาย

(ทนายความ)

ติดต่อโดยตรง : 02-261-8182

E-mail : legal@aapth.com