ชาวต่างชาติหาลูกค้าส่งมาให้บริษัทในไทย แล้วได้รับค่าคอมมิชชั่น ชาวต่างชาติจะต้องขอเลขผู้เสียภาษีเพื่อยื่น ภงด 91 หรือไม่เนื่องจากได้รับเงินได้จากประเทศไทย

คำตอบ

ถ้าชาวต่างชาตินั้น  มีหน้าที่ต้องเสียภาษีในประเทศไทย >>> ต้องขอเลขผู้เสียภาษีเพื่อยื่น ภงด 91  

ถ้าชาวต่างชาตินั้น  ไม่มีหน้าที่ต้องเสียภาษีในประเทศไทย >>> ต้องขอเลขผู้เสียภาษีเพื่อยื่น ภงด 91  

สำหรับการพิจารณาว่ามีหน้าที่ต้องเสียภาษีในประเทศไทยหรือไม่  เนื่องจากโจทย์ ไม่ได้ระบุรายละเอียดดังนั้นจะขอตอบแบบกว้างๆ ดังนี้นะคะ โดยตีความเองว่าเป็นเงินได้ที่ได้รับตั้งแต่ 1 ม.ค.2567 เป็นต้นไป

1. ต้องพิจารณาว่าชาวต่างชาติ เป็นผู้อยู่ในไทยถึง 180 วันหรือไม่ และพิจารณาว่าได้นำเงินได้เข้ามาในไทยหรือไม่
   • หากเป็นผู้อยู่ในไทยถึง 180 วัน และนำเงินได้นั้นเข้ามาในไทยไม่ว่าปีใดก็ตาม ชาวต่างชาติมีหน้าที่ต้องเสียภาษีเงินได้ในไทย จะต้องขอเลขผู้เสียภาษี และนำส่งแบบภ.ง.ด.90
   • หากเป็นผู้อยู่ในไทย ไม่ถึง 180 วัน แม้นำเงินได้เข้ามาในไทย ก็ไม่ต้องเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาในประเทศไทย จะเสียภาษีในไทยคือต้องเข้าเงื่อนไขทั้ง  2 ข้อ

คำสั่งกรมสรรพากร ที่ ป.161 ป.162 /2566

เรื่อง การเสียภาษีเงินได้ตามมาตรา 41 วรรคสอง แห่งประมวลรัษฏากร ลงวันที่ 20พฤศจิกายน 2566  

มีผลใช้บังคับสำหรับเงินได้พึงประเมินที่นำเข้ามาในประเทศไทย ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2567เป็นต้นไป สรุปได้ดังนี้

Cr. กองกฎหมายกรมสรรพากร

สามารถศึกษารายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ 

https://tax-ez.info/Update/View/vn4VQT1a/%E0%B8%9B.161

ป.161/2566 , ป.162/2556 ปรับปรุงวิธีการจัดเก็บภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา-เเหล่งเงินได้ต่างประเทศ มาตรา 41 วรรค 2

1. จากโจทย์ไม่ได้ระบุว่าผู้จ่ายเงินค่าคอมมิชชั่นเป็นใคร นิติบุคคล หรือ บุคคลธรรมดา จะขอตอบโดยอ้างอิงจากคำตอบเดิมที่สมาชิกเคยสอบถามมานะคะ

โจทย์เดิม

บริษัทนายหน้านิติบุคคลไทย โอนเงินค่านายหน้าไปยังบุคคลธรรมดา และไม่เคยเดินทางเข้ามาในประเทศไทยเลย บริษัทจะต้องหัก ณ ที่จ่าย หรือจะต้องนำยื่น ภ.พ. 36 หรือไม่ (บุคคลต่างประเทศมี 2 กรณีคือเป็นบุคคลที่อาศัยอยู่ต่างประเทศ ที่มีอนุสัญญาภาษีซ้อน กับประเทศที่มิได้มีอนุสัญญาภาษีซ้อน)

คำตอบ ข้อ 1 (2)

• กรณีนาย J ต่างประเทศ มี DTA กับประเทศไทยและ นาย T ไม่มี DTA กับประเทศไทย

1. กรณีภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา มาตรา 41 วรรคสอง แห่งประมวลรัษฎากร

    กรณีบริษัท ก ไทย จ่ายค่านายหน้าให้แก่ นาย J และนาย T (ผู้ที่ไม่เคยเดินทางเข้ามาในประเทศไทยเลย) จากการหาลูกค้ามาซื้อบ้านในประเทศไทย ทั้งที่มีสถานประกอบการในประเทศที่ มีอนุสัญญาภาษีซ้อนและไม่มีอนุสัญญาภาษีซ้อนกับประเทศไทย ค่าตอบแทนจากการทำหน้าที่เป็นนายหน้า เข้าลักษณะเป็นเงินได้พึงประเมินเนื่องจากหน้าที่งานที่ทำในต่างประเทศ หากปรากฏข้อเท็จจริงว่า บุคคลธรรมดาที่ประกอบกิจการในต่างประเทศ มิได้เป็นผู้อยู่ในประเทศไทยในปีภาษีที่ได้รับเงินได้พึงประเมิน บุคคลธรรมดาผู้นั้นไม่มีหน้าที่ต้องเสียภาษีเงินได้จากเงินได้พึงประเมินดังกล่าวในประเทศไทยแต่อย่างใด

        ทั้งนี้ ตามนัยมาตรา 41 วรรคสอง แห่งประมวลรัษฎากร บริษัท ก ไทย ผู้จ่ายเงินได้พึงประเมินดังกล่าว จึงไม่มีหน้าที่ต้องหักภาษี ณ ที่จ่ายตามมาตรา 50 (1) แห่งประมวลรัษฎากรแต่อย่างใด (อนุโลมตามหนังสือตอบข้อหารือของกรมสรรพากรเลขที่ กค 0702/1799 ลงวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2557)

http://www.rd.go.th/publish/52541.0.html

     2.กรณีภาษีมูลค่าเพิ่ม

        กรณีบริษัท ก ไทย จ่ายค่านายหน้าให้ผู้รับจ้างฯ นาย J และนาย T เข้าลักษณะเป็นการจ่ายค่าบริการให้แก่ผู้ประกอบการนอกราชอาณาจักร เนื่องจากการให้บริการในต่างประเทศ บริษัท ก ไทย ผู้ว่าจ้างไม่มี หน้าที่ต้องนำส่งภาษีมูลค่าเพิ่มตามมาตรา 83/6 (2) แห่งประมวลรัษฎากร แต่อย่างใด

     อ้างอิงตามหนังสือตอบข้อหารือของกรมสรรพรกรเลขที่หนังสือ กค 0702/5807 ลงวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2553 เลขตู้ 73/37436  https://www.rd.go.th/43647.html 

          ถ้าหากนาย J และนาย T ได้เดินทางเข้ามาหาลูกค้าจากในประเทศไทย บริษัท ก มีหน้าที่ต้องนำส่งภาษีมูลค่าเพิ่ม อัตรา 7% ตามแบบ ภ.พ.36   ตามมาตรา 83/6(2) แห่งประมวลรัษฎากร