มาตรา 65 ตรีรายการต่อไปนี้ไม่ให้ถือเป็นรายจ่ายในการคำนวณกำไรสุทธิ

  (3) รายจ่ายอันมีลักษณะเป็นการส่วนตัว การให้โดยเสน่หา หรือการกุศล เว้นแต่

มาตรา 77/2 การกระทำกิจการดังต่อไปนี้ในราชอาณาจักรให้อยู่ในบังคับต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มตามบทบัญญัติในหมวดนี้
          (1) การขายสินค้าหรือการให้บริการโดยผู้ประกอบการ

 

มาตรา 77/1 ในหมวดนี้ เว้นแต่ข้อความจะแสดงให้เห็นเป็นอย่างอื่น

        (8) “ขาย” หมายความว่า จำหน่าย จ่าย โอนสินค้าไม่ว่าจะมีประโยชน์หรือค่าตอบแทนหรือไม่ และให้หมายความรวมถึง

        (9) “สินค้า” หมายความว่า ทรัพย์สินที่มีรูปร่างและไม่มีรูปร่างที่อาจมีราคาและถือเอาได้ ไม่ว่าจะมีไว้เพื่อขาย เพื่อใช้ หรือเพื่อการใด ๆ และให้หมายความรวมถึงสิ่งของทุกชนิดที่นำเข้า

มาตรา 78 ภายใต้บังคับมาตรา 78/3 ความรับผิดในการเสียภาษีมูลค่าเพิ่มที่เกิดจากการขายสินค้า ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้
             (1) การขายสินค้านอกจากที่อยู่ในบังคับตาม (2) (3) (4) หรือ (5) ให้ความรับผิดทั้งหมดเกิดขึ้นเมื่อส่งมอบสินค้า เว้นแต่กรณีที่ได้มีการกระทำดังต่อไปนี้เกิดขึ้นก่อนส่งมอบสินค้า ก็ให้ถือว่าความรับผิดเกิดขึ้นเมื่อได้มีการกระทำนั้น ๆ ด้วย
                   (ก) โอนกรรมสิทธิ์สินค้า
                   (ข) ได้รับชำระราคาสินค้า หรือ
                   (ค) ได้ออกใบกำกับภาษี
 ทั้งนี้ โดยให้ความรับผิดเกิดขึ้นตามส่วนของการกระทำนั้น ๆ แล้วแต่กรณี

คำสั่งกรมสรรพากร ที่ ป. 86/2542

เรื่อง      หลักเกณฑ์การจัดทำใบกำกับภาษีตามมาตรา 86/4 และมาตรา 86/5 แห่งประมวลรัษฎากร เฉพาะที่มีลักษณะเป็นแบบเต็มรูป

   ข้อ 2 ผู้ประกอบการจดทะเบียนซึ่งมีการกระทำดังต่อไปนี้ ถือเป็นการขายสินค้าตามมาตรา 77/1(8) หรือการให้บริการตามมาตรา 77/1(10) แห่งประมวลรัษฎากร ผู้ประกอบการจดทะเบียนมีหน้าที่เสียภาษีมูลค่าเพิ่มเมื่อความรับผิดในการเสียภาษีมูลค่าเพิ่มเกิดขึ้น โดยไม่จำต้องจัดทำใบกำกับภาษี

     (1) ผู้ประกอบการจดทะเบียนนำสินค้าไปใช้ไม่ว่าประการใดๆ โดยไม่ได้นำสินค้านั้นไปใช้ในการผลิตสินค้า การให้บริการ การบริหารงานของกิจการ หรือเพื่อประโยชน์ของทรัพย์สินที่มีไว้ในการประกอบกิจการของตนเอง ซึ่งเป็นกิจการที่ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม ถือเป็นการขายสินค้าตามมาตรา 77/1(8)(ง) แห่งประมวลรัษฎากร ความรับผิดในการเสียภาษีมูลค่าเพิ่มเกิดขึ้นเมื่อนำสินค้าไปใช้หรือส่งมอบสินค้าให้บุคคลอื่นเพื่อใช้ ตามมาตรา 78/3 แห่งประมวลรัษฎากร และข้อ 7 ของกฎกระทรวง ฉบับที่ 189 (พ.ศ.2534)ฯ ลงวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ.2534

        (12) ผู้ประกอบการจดทะเบียนซึ่งไม่ต้องนำค่าตอบแทนที่มีลักษณะและเงื่อนไขตามที่อธิบดีกำหนดโดยอนุมัติรัฐมนตรีตามประกาศอธิบดีกรมสรรพากร ซึ่งออกโดยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา 79(4) แห่งประมวลรัษฎากร มารวมคำนวณเป็นมูลค่าของฐานภาษีตามมาตรา 79 แห่งประมวลรัษฎากร จึงไม่ต้องจัดทำใบกำกับภาษี เนื่องจากไม่มีการเรียกเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มจากผู้ซื้อสินค้าหรือผู้รับบริการ

พระราชกฤษฎีกา ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร (ฉบับที่ 297) พ.ศ. 2539

มาตรา 4 ให้ยกเว้นภาษีเงินได้ตามส่วน 3 หมวด 3 ในลักษณะ 2 แห่งประมวลรัษฎากร สำหรับเงินได้ของบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลเป็นจำนวนร้อยละ 100 ของรายจ่ายที่ได้จ่ายไปเป็นค่าจ้างเพื่อทำการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยี ให้แก่หน่วยงานของรัฐหรือเอกชนตามที่รัฐมนตรีประกาศกำหนดในราชกิจจานุเบกษา

คำสั่งกรมสรรพากร ที่ ป. 103/2544

เรื่องภาษีเงินได้ รายจ่ายเพื่อการวิจัยอุตสาหกรรมขั้นพื้นฐานหรือการวิจัยเชิงประยุกต์

      ข้อ 1   กรณีบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลได้ว่าจ้างหน่วยงานของรัฐหรือเอกชนที่ได้รับการประกาศให้เป็นผู้รับทำการวิจัยและพัฒนา โดยบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลผู้ว่าจ้างได้ยื่นโครงการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีที่ว่าจ้างดังกล่าวต่อสำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติก่อนหรือหลังการว่าจ้าง เพื่อตรวจสอบและรับรองว่าโครงการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีดังกล่าวเป็นการวิจัยอุตสาหกรรมขั้นพื้นฐานหรือการวิจัยเชิงประยุกต์ เมื่อโครงการ ดังกล่าวได้รับการตรวจสอบและได้รับการรับรองจากสำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติแล้ว ก็ให้ถือว่าโครงการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีดังกล่าวเป็นการวิจัยอุตสาหกรรมขั้นพื้นฐานหรือการวิจัยเชิงประยุกต์

ข้อ 2   บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลซึ่งได้จ่ายค่าจ้างให้กับหน่วยงานของรัฐหรือเอกชนที่ได้รับการประกาศให้เป็นผู้รับทำการวิจัยและพัฒนา เพื่อทำการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีตามหลักเกณฑ์ตามข้อ1 จะได้รับสิทธิยกเว้นภาษีเงินได้เป็นจำนวนร้อยละ100 ของรายจ่ายดังกล่าว ตามพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร (ฉบับที่ 297) พ.ศ.2539

ประกาศกระทรวงการคลัง

เกี่ยวกับภาษีเงินได้ (ฉบับที่ 3)

เรื่อง กำหนดหน่วยงานของรัฐหรือเอกชน ที่รับทำการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยี

---------------------------------------------

                อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 4 แห่งพระราชกฤษฎีกา ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร (ฉบับที่ 297) พ.ศ. 2539 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ประกาศกำหนดหน่วยงานของรัฐหรือเอกชน ที่รับทำการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ 1ให้ยกเลิกประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง กำหนดหน่วยงานของรัฐหรือเอกชน ที่รับทำการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยี ซึ่งออกตามความในมาตรา 3 แห่งพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร (ฉบับที่ 271) พ.ศ. 2539 ลงวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2537

ข้อ 2 หน่วยงานของรัฐและเอกชนที่รับทำการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยี ให้แก่บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคล โดยบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลผู้จ่ายค่าจ้าง จะได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลจากรายได้ เป็นจำนวนร้อยละ 100 ของรายจ่ายที่ได้จ่ายไปเป็นค่าจ้างเพื่อทำการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยี นั้น ต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดในข้อ 3 ข้อ 4 และข้อ 5

ข้อ 3 หน่วยงานของรัฐและเอกชนตามข้อ 2 จะต้องมีฐานะเป็น

                           (ก) กระทรวง ทบวง กรม หรือองค์การของรัฐบาลตามกฎหมายว่าด้วยการจัดตั้งองค์การของรัฐบาล และกิจการของรัฐตามกฎหมายที่จัดตั้งกิจการนั้นและหมายความรวมถึงหน่วยงานธุรกิจที่รัฐบาลเป็นเจ้าของซึ่งไม่มีฐานะเป็นนิติบุคคลด้วย

                           (ข) บุคคลธรรมดา ห้างหุ้นส่วนสามัญ คณะบุคคลที่มิใช่นิติบุคคล นิติบุคคลอื่น หรือบริษัท หรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคล ตามมาตรา 39 แห่งประมวลรัษฎากร

                           ทั้งนี้ เฉพาะที่ประกอบกิจการรับทำการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีในประเทศไทย

                           ในกรณีผู้รับทำการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีตาม (ข) ซึ่งเป็นบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่เสียภาษีเงินได้นิติบุคคลจากกำไรสุทธิ ประกอบกิจการรับทำการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีโดยมีการประกอบกิจการอื่นรวมอยู่ด้วย ให้บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลดังกล่าว คำนวณกำไรสุทธิและขาดทุนสุทธิของแต่ละกิจการแยกต่างหากจากกัน แต่ในการคำนวณกำไรสุทธิเพื่อเสียภาษีเงินได้นิติบุคคลให้นำกำไรสุทธิ และขาดทุนสุทธิของทั้งสองกิจการมารวมเข้าด้วยกัน

ข้อ 4 การวิจัยและพัฒนาทางเทคโนโลยี โดยหน่วยงานของรัฐและเอกชน ตามข้อ 2 จะต้องมีลักษณะเป็นการวิจัยและพัฒนา ดังต่อไปนี้

                           (ก) การวิจัยอุตสาหกรรมขั้นพื้นฐาน ซึ่งหมายถึง การวิจัยตามแบบแผน หรือการค้นคว้าอย่างจริงจัง โดยมุ่งที่จะค้นพบความรู้ใหม่ และมีความมุ่งหวังว่าความรู้ดังกล่าว จะเป็นประโยชน์ในการพัฒนาผลิตภัณฑ์ กรรมวิธีในการผลิต หรือการให้บริการ หรือโดยมุ่งที่จะนำความก้าวหน้าอย่างเห็นได้ชัดมาสู่ผลิตภัณฑ์ กรรมวิธีในการผลิต หรือการให้บริการที่มีอยู่เดิม หรือ

                           (ข) การวิจัยเชิงประยุกต์ ซึ่งหมายถึงการนำผลการวิจัยอุตสาหกรรมขั้นพื้นฐานมาใช้เป็นแบบแผน แบบพิมพ์เขียว หรือแบบแปลนสำหรับผลิตภัณฑ์ กรรมวิธี หรือการให้การบริการซึ่งทำขึ้นมาใหม่ เปลี่ยนแปลง หรือปรับปรุง ทั้งนี้ ไม่ว่าจะเพื่อขายหรือใช้เอง และรวมถึงการประดิษฐ์ต้นแบบครั้งแรก ซึ่งไม่สามารถใช้ในเชิงพาณิชย์ นอกจากนั้น การวิจัยเชิงประยุกต์ยังรวมถึงการคิดค้นสูตร (Conceptual formulation) และการออกแบบผลิตภัณฑ์ กรรมวิธี หรือการให้บริการในรูปต่าง ๆ และการสาธิตเบื้องต้น หรือโครงการนำร่อง โดยมีเงื่อนไขว่าโครงการดังกล่าวไม่สามารถที่จะถูกดัดแปลง หรือนำไปใช้เพื่อประโยชน์ในการอุตสาหกรรมหรือการพาณิชย์ อย่างไรก็ตาม การวิจัยเชิงประยุกต์ไม่รวมถึงการเปลี่ยนแปลงตามปกติหรือตามระยะเวลาของผลิตภัณฑ์ ระบบการผลิต กรรมวิธีการผลิต การให้บริการหรือกิจการอื่น ๆ ที่กำลังดำเนินงาน แม้ว่าการเปลี่ยนแปลงนี้ จะทำให้มีความก้าวหน้าก็ตาม

ข้อ 5กรณีที่หน่วยงานของรัฐตามข้อ 3(ก) เป็นผู้รับทำการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยี ให้ระบุไว้ในสัญญาและในใบรับเงินว่า เป็นการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีตามที่กำหนดไว้ในข้อ 4

ข้อ 6หน่วยงานของรัฐและเอกชน ที่ประสงค์จะรับทำการวิจัย และพัฒนาตามข้อ 2 ต้องยื่นคำขอต่อกรมสรรพากรเพื่อพิจารณาเสนอรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังให้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา

                           กรณีหน่วยงานของรัฐและเอกชนตามวรรคหนึ่งที่ได้รับการประกาศในราชกิจจานุเบกษา และรับทำการวิจัยและพัฒนาให้กับบุคคลใด ให้ปฏิบัติในการออกใบรับตามมาตรา 105 ทวิ แห่งประมวลรัษฎากร ดังนี้

                           (ก) กรณีรับทำการวิจัยและพัฒนาให้กับบุคคลอื่น ให้ออกใบรับในนามของหน่วยงานที่ได้รับการประกาศในราชกิจจานุเบกษานั้น โดยให้แยกใบรับสำหรับรายได้จากกิจการดังกล่าวต่างหากจากรายได้จากกิจการอื่น

                           (ข) กรณีทำการวิจัยและพัฒนาให้กับตนเอง ให้ออกใบรับให้กับตนเอง เสมือนเป็นการรับทำวิจัยและพัฒนาให้กับบุคคลอื่นตาม (ก)

(ดูประกาศกระทรวงการคลัง เกี่ยวกับภาษีเงินได้ ฉบับที่ 4)

ข้อ 7ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 เป็นต้นไป

(ดูประกาศกรมสรรพากร ลงวันที่ 5 กันยายน 2545 )

เรื่อง

กรณีบริษัทฯ ส่งสินค้าให้แก่ลูกค้าฟรี เพื่อใช้จัดกิจกรรม

แหล่งที่มา

Facebook อ.สุเทพ พงษ์พิทักษ์

วันที่

วันที่ถาม 30/08/2021 - วันที่ตอบ 30/09/2021

ประเภทภาษี

ภาษีเงินได้นิติบุคคล,ภาษีมูลค่าเพิ่ม

ข้อกฎหมาย

มาตรา 77/1 (8) และ (9) และมาตรา 77/2 (1) แห่งประมวลรัษฎากร, คำสั่งกรมสรรพากรที่ ป. 79/2543

ปุจฉา

รบกวนสอบถามอาจารย์

    1.ลูกค้าขอสินค้าฟรี เพื่อใช้จัดกิจกรรมของร้าน โดยที่บริษัทฯ ไม่ได้เรียกเก็บเงินจากลูกค้า ทางบริษัทฯ มีภาระภาษีอะไรบ้าง และต้องออกใบกำกับภาษีไหม

   2. ลูกค้าขอให้ช่วยเหลือ เพื่อเอาสินค้าไปทดแทนสินค้าเดิมเนื่องจากสูญหายหรือชำรุด มีภาระภาษีอะไรบ้าง และต้องออกใบกำกับภาษีไหม

วิสัชนา

ตามมาตรา 77/1 (8) และ (9) และมาตรา 77/2 (1) แห่งประมวลรัษฎากร บัญญัติว่า

    “มาตรา 77/1 ในหมวดนี้ เว้นแต่ข้อความจะแสดงให้เห็นเป็นอย่างอื่น....

        (8) “ขาย” หมายความว่า จำหน่าย จ่าย โอนสินค้า ไม่ว่าจะมีประโยชน์หรือค่าตอบแทนหรือไม่ และให้หมายความรวมถึง

            (ก) สัญญาให้เช่าซื้อสินค้า สัญญาซื้อขายผ่อนชำระที่กรรมสิทธิ์ในสินค้ายังไม่โอนไปยังผู้ซื้อเมื่อได้ส่งมอบสินค้าให้ผู้ซื้อแล้ว หรือสัญญาจะขายสินค้าที่เป็นไปตามหลักเกณฑ์ และเงื่อนไขที่อธิบดีกำหนดโดยอนุมัติรัฐมนตรี

            (ข) ส่งมอบสินค้าให้ตัวแทนเพื่อขาย

            (ค) ส่งสินค้าออกนอกราชอาณาจักร

            (ง) นำสินค้าไปใช้ไม่ว่าประการใดๆ เว้นแต่การนำสินค้าไปใช้เพื่อการประกอบกิจการของตนเอง โดยตรงตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่อธิบดีกำหนด

            (จ) มีสินค้าขาดจากรายงานสินค้าและวัตถุดิบตามมาตรา 87 (3) หรือมาตรา 87 วรรคสอง

            (ฉ) มีสินค้าคงเหลือและหรือทรัพย์สินที่ผู้ประกอบการ มีไว้ในการประกอบกิจการ ณ วันเลิกประกอบกิจการ แต่ไม่รวมถึงสินค้าคงเหลือ และหรือทรัพย์สินดังกล่าวของผู้ประกอบการซึ่งได้ควบเข้ากัน หรือได้โอนกิจการทั้งหมดให้แก่กัน ทั้งนี้ ผู้ประกอบการใหม่อันได้ควบเข้ากัน หรือผู้รับโอนกิจการต้องอยู่ในบังคับที่ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มตามมาตรา 82/3

            (ช) กรณีอื่นตามที่กำหนดในกฎกระทรวง

        (9) “สินค้า” หมายความว่า ทรัพย์สินที่มีรูปร่างและไม่มีรูปร่างที่อาจมีราคาและถือเอาได้ไม่ว่าจะมีไว้เพื่อขาย เพื่อใช้ หรือเพื่อการใด ๆ และให้หมายความรวมถึงสิ่งของทุกชนิดที่นำเข้า แต่ทั้งนี้ไม่รวมถึงทรัพย์สินที่ไม่มีรูปร่างที่ส่งมอบโดยผ่านทางเครือข่ายอินเทอร์เน็ตหรือเครือข่ายทางอิเล็กทรอนิกส์อื่นใด...

    มาตรา 77/2 การกระทำกิจการดังต่อไปนี้ในราชอาณาจักร ให้อยู่ในบังคับต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม ตามบทบัญญัติในหมวดนี้

        (1) การขายสินค้าหรือการให้บริการโดยผู้ประกอบการ...”

ตามข้อ 2 (7) ของประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 40) ฯ ลงวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2535 ได้กำหนดลักษณะ และเงื่อนไข ค่าตอบแทนที่ไม่ต้องนำมารวมคำนวณมูลค่าของฐานภาษี สำหรับมูลค่าของสินค้าตัวอย่างที่แจก เนื่องจากการจัดกิจกรรมส่งเสริมการขายตามมาตรา 79 (4) แห่งประมวลรัษฎากร ดังนี้

    “ข้อ 2 ค่าตอบแทนที่ได้รับหรือพึงได้รับจากการขายสินค้าหรือการให้บริการดังต่อไปนี้ ไม่ต้องนำมารวมคำนวณเป็นมูลค่าของฐานภาษี

        (7) มูลค่าของสินค้าตัวอย่างที่แจก เนื่องจากการจัดกิจกรรมส่งเสริมการขาย…"

ต่อข้อถามขอเรียนว่า

1. กรณีบริษัทฯ ส่งมอบสินค้าให้แก่ลูกค้า เพื่อใช้จัดกิจกรรมของร้าน โดยบริษัทฯ ไม่ได้เรียกเก็บเงินจากลูกค้า นั้น เข้าลักษณะเป็นการขายสินค้าที่บริษัทฯ มีหน้าที่ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มตามมาตรา 77/1 (8) และ (9) ประกอบกับมาตรา 77/2 (1) แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งเกิดความรับผิดในการเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม เมื่อบริษัทฯ ได้ส่งมอบสินค้าให้แก่ลูกค้าตามมาตรา 78 (1) แห่งประมวลรัษฎากร โดยบริษัทฯ ไม่จำต้องจัดทำใบกำกับภาษี (จะออกใบกำกับภาษีหรือไม่ก็ได้) ตามข้อ 2 ของคำสั่งกรมสรรพากรที่ ป. 86/2542 ฯ ลงวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 

    ทั้งนี้ กรณีดังกล่าวไม่เข้าลักษณะตามเงื่อนไขการแจกสินค้าตัวอย่างเพื่อจัดกิจกรรมส่งเสริมการขาย ที่ไม่ต้องนับรวมเป็นมูลค่าของฐานภาษีตามมาตรา 79 (4) แห่งประมวลรัษฎากร ประกอบกับข้อ 2 (7) ของประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 40)  เพราะว่าตามหลักการเกี่ยวกับการจัดกิจกรรมส่งเสริมการขาย นั้น สินค้าที่แจกเป็นตัวอย่าง เพื่อการจัดกิจกรรมส่งเสริมการขาย ต้องเป็นการแจกให้แก่ผู้บริโภคคนสุดท้าย

2. กรณีลูกค้าขอให้ช่วยเหลือ เพื่อเอาสินค้าไปทดแทนสินค้าเดิม เนื่องจากเหตุดังต่อไปนี้

    (1) เนื่องจากสินค้าสูญหาย โดยบริษัทฯ ไม่ได้เรียกเก็บเงินจากลูกค้า นั้น เข้าลักษณะเป็นการขายสินค้าที่บริษัทฯ มีหน้าที่ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มตามมาตรา 77/1 (8) และ (9) ประกอบกับมาตรา 77/2 (1) แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งเกิดความรับผิดในการเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม เมื่อบริษัทฯ ได้ส่งมอบสินค้าให้แก่ลูกค้าตามมาตรา 78 (1) แห่งประมวลรัษฎากร โดยบริษัทฯ ไม่จำต้องจัดทำใบกำกับภาษี (จะออกใบกำกับภาษีหรือไม่ก็ได้) ตามข้อ 2 ของคำสั่งกรมสรรพากรที่ ป. 86/2542 ฯ ลงวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 เช่นเดียวกับข้อ 1

    (2) เนื่องจากชำรุด หากบริษัทฯ มีข้อตกลงในการขายสินค้า ว่า ยอมรับคืนสินค้าที่ชำรุด บริษัทฯ ก็ย่อมมีสิทธิออกใบลดหนี้เพื่อรับคืนสินค้าที่ชำรุด และออกใบกำกับภาษีสำหรับสินค้าที่ส่งไปทดแทนให้แก่ลูกค้า ด้วยปริมาณ และมูลค่าเดิมที่เท่ากัน ก็ย่อมกระทำได้ โดยบริษัทฯ จะไม่เกิดภาระภาษีมูลค่าเพิ่ม สำหรับสินค้าชำรุดที่รับคืนกลับมา บริษัทฯ มีสิทธิทำลายตามแนวทางปฏิบัติตามคำสั่งกรมสรรพากรที่ ป. 79/2543 ฯ ลงวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541

เครดิต อาจารย์ Panita Alongkornwarakit

ขอขอบคุณข้อมูลจาก FB อ.สุเทพ พงษ์พิทักษ์ ที่อนุญาตให้นำความรู้ดีๆ มาเเบ่งปันใน Website Tax-EZ ค่ะ

คลิ๊กที่นี่ เพื่อติดตาม FB เพจ "อาจารย์ สุเทพ พงษ์พิทักษ์"

เรื่อง

ภาษีเงินได้นิติบุคคลและภาษีมูลค่าเพิ่ม กรณีรายจ่ายที่จ่ายไปเป็นค่าจ้างเพื่อการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยี

แหล่งที่มา

ข้อหารือ กรมสรรพากร

วันที่

24/03/2014

เลขที่หนังสือ

กค 0702/1693

ประเภทภาษี

ภาษีเงินได้นิติบุคคล,ภาษีมูลค่าเพิ่ม

ข้อกฎหมาย

มาตรา 77/1 (10) (ก) แห่งประมวลรัษฎากร

ข้อหารือ

     บริษัทฯ เป็นผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม ประกอบกิจการผลิตสุรา ได้จัดตั้งหน่วยงานวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีขึ้นภายในบริษัทฯ และได้ยื่นคำขอให้เป็นผู้รับทำการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยี ตามพระราชกฤษฎีกาฯ (ฉบับที่ 297) พ.ศ. 2539 ประกอบกับประกาศกระทรวงการคลัง เกี่ยวกับภาษีเงินได้ (ฉบับที่ 3) เรื่อง กำหนดหน่วยงานของรัฐหรือเอกชน ที่รับทำการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยี ลงวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2539 ขณะนี้อยู่ระหว่างการพิจารณาของกระทรวงการคลัง
 
      บริษัทฯ ขอหารือกรณีหน่วยงานวิจัยฯ ได้ให้บริการทำการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีใน "โครงการพัฒนาเครื่องต้นแบบสำหรับยกลังขวดเปล่าแบบชนิดที่ติดตั้งอยู่กับที่ (Fixed Robot)" (โครงการวิจัยฯ) ซึ่งเป็นโครงการที่สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช.) ให้การรับรองว่าเป็นโครงการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีตามคำสั่งของกรมสรรพากรที่ ป.103/2544 ลงวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2544 แก่บริษัทฯ เอง ว่า
 
      1. กรณีหน่วยงานวิจัยฯ ทำการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีให้แก่บริษัทฯ ตามข้อ 6 (ข) ของประกาศกระทรวงการคลัง เกี่ยวกับภาษีเงินได้ (ฉบับที่ 3)ฯ ลงวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2539 บริษัทฯ จะได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลเป็นจำนวนร้อยละ 100 ของรายจ่ายที่ได้จ่ายไปเป็นค่าจ้างเพื่อการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยี ตามมาตรา 4 แห่งพระราชกฤษฎีกาฯ (ฉบับที่ 297) พ.ศ. 2539 เมื่อหน่วยงานวิจัยฯ ออกใบรับเพื่อการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีให้แก่บริษัทฯ เอง และหน่วยงานวิจัยฯ ไม่มีหน้าที่ต้องออกใบกำกับภาษีให้แก่บริษัทฯ ใช่หรือไม่
 
      2. กรณีโครงการวิจัยฯ มีกำหนดเวลาในการดำเนินโครงการเกินกว่าหนึ่งรอบระยะเวลาบัญชี บริษัทฯ จะได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลเป็นจำนวนร้อยละ 100 ของรายจ่ายดังกล่าวตามส่วนของงานที่ทำเสร็จในแต่ละรอบระยะเวลาบัญชี หรือจะได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลเป็นจำนวนร้อยละ 100 ของรายจ่าย ในรอบระยะเวลาบัญชีที่สิ้นสุดโครงการทั้งจำนวนและบริษัทฯ มีหน้าที่ต้องออกใบรับและใบกำกับภาษีอย่างไร
 
      3. กรณีบริษัทฯ ยื่นคำขอให้ สวทช. รับรองโครงการวิจัยฯ โดยระบุว่ามีค่าใช้จ่ายในการดำเนินโครงการจำนวน 1,500,500 บาท แต่ สวทช. แจ้งว่าค่าใช้จ่ายที่ สวทช. เห็นว่าเหมาะสมมีจำนวน 1,364,641.57 บาท บริษัทฯ มีสิทธิบันทึกบัญชีทรัพย์สินจำนวน 1,500,500 บาท ซึ่งเป็นมูลค่าต้นทุนที่เกิดขึ้นจริง และได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลร้อยละ 100 ของรายจ่ายเป็นจำนวน 2,729,283.50 บาท (1,364,641.75 x 2) ใช่หรือไม่ และต่อมาภายหลังจากที่ สวทช. ได้รับรองโครงการวิจัยฯ แล้ว บริษัทฯ มีค่าใช้จ่ายในการดำเนินโครงการวิจัยฯ เพิ่มขึ้นบริษัทฯจะได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลร้อยละ 100 ของรายจ่ายที่ได้จ่ายไปเป็นค่าจ้างเพื่อการวิจัยฯ ในส่วนที่เพิ่มขึ้นได้หรือไม่
 
      4. กรณีบริษัทฯ ใช้สิทธิยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลเป็นจำนวนร้อยละ 100 ของรายจ่ายที่ได้จ่ายไปเป็นค่าจ้างเพื่อการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยี ตามมาตรา 4 แห่งพระราชกฤษฎีกาฯ (ฉบับที่ 297) พ.ศ. 2539 ไปแล้ว ต่อมาบริษัทฯ ได้นำเครื่องจักรต้นแบบที่เกิดจากโครงการวิจัยฯ ไปใช้ผลิตสินค้าหรือขายให้แก่บุคคลอื่นจะถือว่าบริษัทฯ ไม่ได้รับสิทธิยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลเป็นจำนวน จำนวน 2,729,283.50 บาท หรือไม่ จะต้องรับผิดชำระภาษีและเงินเพิ่มหรือไม่ อย่างไร
 
      5. กรณีหน่วยงานวิจัยฯ ได้เริ่มดำเนินโครงการวิจัยฯ ไปก่อนที่จะได้ยื่นเสนอโครงการวิจัยฯ ให้ สวทช. รับรอง บริษัทฯ จะได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลเป็นจำนวนร้อยละ 100 สำหรับรายจ่ายดังกล่าวหรือไม่ และหากได้มีการดำเนินโครงการวิจัยฯ ที่ สวทช. ให้การรับรองแล้ว แต่ต่อมาโครงการวิจัยฯ ประสบความล้มเหลว ไม่ได้ดำเนินการต่อบริษัทฯ จะได้สิทธิยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลเป็นจำนวนร้อยละ 100 ของรายจ่ายที่ได้จ่ายไปเป็นค่าจ้างเพื่อการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยี ตามจำนวนที่เกิดขึ้นจริง ใช่หรือไม่

แนววินิจฉัย

     1. กรณีตาม 1 บริษัทฯ มีรายจ่ายที่ได้จ่ายไปเป็นค่าจ้างเพื่อทำการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีให้แก่หน่วยงานวิจัยฯ ของบริษัทฯ ซึ่งได้รับการประกาศในราชกิจจานุเบกษาให้เป็นผู้รับทำวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยี ตามมาตรา 4 แห่งพระราชกฤษฎีกาฯ (ฉบับที่ 297) พ.ศ. 2539 บริษัทฯ จะได้ยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคล สำหรับเงินได้ของบริษัทฯ เป็นจำนวนร้อยละ 100 ของรายจ่ายดังกล่าว โดยหน่วยงานวิจัยฯ มีหน้าที่ต้องออกใบรับให้แก่บริษัทฯ เสมือนเป็นการรับทำวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีให้บุคคลอื่น ตามข้อ 6 (ข) ของประกาศกระทรวงการคลัง เกี่ยวกับภาษีเงินได้ (ฉบับที่ 3)ฯ ลงวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2539
 
      กรณีหน่วยงานวิจัยฯ ให้บริการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีแก่บริษัทฯ เข้าลักษณะเป็นการใช้บริการเพื่อประกอบกิจการของตนเองโดยตรง และเป็นการใช้ในกิจการที่อยู่ในบังคับต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม กรณีจึงไม่เป็นบริการตามความหมายของมาตรา 77/1 (10) (ก) แห่งประมวลรัษฎากร ประกอบกับข้อ 1 ของประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 2) เรื่อง กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการใช้บริการหรือการนำสินค้าไปใช้เพื่อประกอบกิจการของตนเองโดยตรง ตามมาตรา 77/1 (10) (ก) แห่งประมวลรัษฎากร ลงวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2534 ไม่อยู่ในบังคับต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม ตามมาตรา 77/2 แห่งประมวลรัษฎากร บริษัทฯ จึงไม่มีหน้าที่ต้องออกใบกำกับภาษี แต่มีหน้าที่ต้องออกใบรับตามมาตรา 105 ทวิ แห่งประมวลรัษฎากร
 
      2. กรณีตาม 2 และ 3 การยกเว้นภาษีเงินได้สำหรับค่าจ้างเพื่อการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยี ตามมาตรา 4 แห่งพระราชกฤษฎีกาฯ (ฉบับที่ 297) พ.ศ. 2539 บริษัทฯ จะต้องใช้เกณฑ์สิทธิ์ในการคำนวณกำไรสุทธิเพื่อเสียภาษีเงินได้นิติบุคคล ตามมาตรา 65 วรรคสอง แห่งประมวลรัษฎากร ทั้งนี้ บริษัทฯ จะต้องนำรายจ่ายที่ได้จ่ายไปเป็นค่าจ้างเพื่อการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีที่เกิดขึ้นในรอบระยะเวลาบัญชีใดและต้องเป็นรายจ่ายตามจำนวนที่ได้จ่ายไปจริง ไปลงเป็นรายจ่ายในรอบระยะเวลาบัญชีนั้น โดยไม่คำนึงว่าจะมีจำนวนมากหรือน้อยกว่ารายจ่ายที่ สวทช. เห็นว่าเป็นจำนวนที่เหมาะสมก็ตาม และหน่วยงานวิจัยฯ จะต้องออกใบรับให้แก่บริษัทฯ ในรอบระยะเวลาบัญชีที่เกิดรายจ่ายนั้นด้วย
 
      3. กรณีตาม 4 การยกเว้นภาษีเงินได้สำหรับค่าจ้างเพื่อทำการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยี จะต้องเป็นรายจ่ายที่มีลักษณะเป็นการวิจัยและพัฒนาตามที่กฎหมายกำหนดไว้ในข้อ 4 (ก) (ข) ของประกาศกระทรวงการคลัง เกี่ยวกับภาษีเงินได้ (ฉบับที่ 3)ฯ ลงวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2539 สรุปได้ว่า ต้องเป็นการวิจัยอุตสาหกรรมขั้นพื้นฐานโดยมุ่งที่จะค้นพบความรู้ใหม่ หรือเป็นการวิจัยเชิงประยุกต์ซึ่งนำผลการวิจัยอุตสาหกรรมขั้นพื้นฐานมาใช้เป็นแบบแผน แบบพิมพ์เขียว หรือแบบแปลนฯ และรวมถึงการประดิษฐ์ต้นแบบครั้งแรก บริษัทฯ ซึ่งได้จ่ายค่าจ้างจะได้รับสิทธิยกเว้นภาษีเงินได้เป็นจำนวนร้อยละ 100 ของรายจ่ายดังกล่าว ตามมาตรา 4 แห่งพระราชกฤษฎีกาฯ (ฉบับที่ 297) พ.ศ. 2539 ทั้งนี้ ไม่รวมถึงค่าจ้างส่วนที่เกี่ยวกับการประดิษฐ์ต้นแบบครั้งแรก ซึ่งนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์ จะใช้สิทธิยกเว้นภาษีเงินได้เป็นจำนวนร้อยละ 100 ของรายจ่ายดังกล่าวไม่ได้
 
        ดังนั้น หากบริษัทฯ ได้นำเครื่องจักรต้นแบบที่เกิดจากการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีไปใช้ผลิตสินค้าหรือขายให้แก่บุคคลอื่น เข้าลักษณะเป็นการกระทำในเชิงพาณิชย์ บริษัทฯ จะไม่ได้รับสิทธิยกเว้นภาษีเงินได้เป็นจำนวนร้อยละ 100 ของรายจ่ายที่ได้จ่ายไปเพื่อการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยี ตามพระราชกฤษฎีกาฯ (ฉบับที่ 297) พ.ศ. 2539 เฉพาะส่วนของค่าจ้างที่จัดสร้างเครื่องจักรต้นแบบนั้น ซึ่งหากบริษัทฯ ได้ใช้สิทธิยกเว้นภาษีเงินได้ไปแล้ว บริษัทฯ จะต้องยื่นแบบแสดงรายการภาษีเงินได้เพื่อปรับปรุงรายการดังกล่าว พร้อมทั้งเสียภาษีเงินได้และต้องรับผิดเสียเงินเพิ่มตามมาตรา 27 แห่งประมวลรัษฎากร
 
      4. กรณีตาม 5 กรณีหน่วยงานวิจัยฯ ได้เริ่มดำเนินการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีไปก่อนที่จะได้ยื่นโครงการวิจัยฯ ต่อ สวทช. หาก สวทช. ให้การรับรองว่าโครงการวิจัยฯ ดังกล่าวเป็นการวิจัยอุตสาหกรรมขั้นพื้นฐานหรือการวิจัยเชิงประยุกต์ บริษัทฯ จะได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลเป็นจำนวนร้อยละ 100 สำหรับรายจ่ายดังกล่าว ตามพระราชกฤษฎีกาฯ (ฉบับที่ 297) พ.ศ. 2539 แต่หากหน่วยงานวิจัยฯ ไม่ได้ดำเนินการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีตามจริงที่ได้รับการตรวจสอบและการรับรองจาก สวทช. บริษัทฯ จะไม่ได้รับสิทธิยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลเป็นจำนวนร้อยละ 100 สำหรับรายจ่ายดังกล่าว ตามพระราชกฤษฎีกาฯ (ฉบับที่ 297) พ.ศ. 2539

เลขตู้

77/38972